powiększ

Władysław Reymont ROK 1794 OSTATNI SEJM RZECZYPOSPOLITEJ Wydawnictwo: Gebethner i Wolff Rok wydania: 1913 Ilość stron: 464 Rodzaj oprawy: twarda Status: używana Stan: DB

Trylogia Reymonta doskonale przedstawia ówczesną sytuację społeczno-polityczną Rzeczypospolitej. Jest zarazem doskonałym przekrojem warstw społecznych państwa. Widzimy zdradziecką i przekupną magnaterię. Ta klasa społeczna w osobach jej przedstawicieli jest szczególnie odrażająca. To ludzie bez żadnych skrupułów i zasad moralnych, dla własnej korzyści i przywilejów kumający się z zaborcami, bez wyrzutów sumienia zaprzedający zaborcom własne państwo. Ojczyzna upada, a oni bez skrupułów bawią się, weselą, bratają się z wrogami niszczącymi Rzeczpospolitą. Pozytywnymi bohaterami są przedstawiciele średniej i drobnej szlachty. To oni w głównej mierze podejmują trud przygotowania insurekcji. Podobnie pozytywna ocena dotyczy najniższych warstw społecznych - chłopstwa i mieszczaństwa, stanowiących główną siłę napędową powstania kościuszkowskiego. Samą insurekcję przedstawia autor jako żywiołowy ruch społeczno-polityczno-narodowy. Powstanie dla szlachty jest walką o wolność ojczyzny, lecz dla mas ludowych jest przede wszystkim walką o cele społeczne, czyli o poprawę warunków życia. Bohaterem insurekcji w trylogii Reymonta jest zbiorowość, czyli lud, samo powstanie stanowi wspólny wysiłek wszystkich klas społecznych (oprócz magnaterii).