Kazimierz Jan Wajda, "Szczepcio" (ur. 3 grudnia 1905 we Lwowie, zm. 8 maja 1955 w Warszawie) - polski aktor radiowy, teatralny i filmowy.

Rodowity lwowianin z Gródka. Kształcił się w gimnazjum we Lwowie, studiował na Politechnice Lwowskiej; zdał eksternistyczny egzamin aktorski po przygotowaniach u Mariana Bieleckiego. W 1933 wraz z Henrykiem Vogelfangerem ("Tońkiem") zaczął występować w słuchowisku radiowym Wesoła lwowska fala w skeczach Wiktora Budzyńskiego, a następnie własnych. Popularność przyniosły mu role lwowskich batiarów - kreowanego przez niego "Szczepcia", w duecie z "Tońkiem". Dzięki m.in. jego występom, audycja w krótkim czasie z lokalnego programu stała się najpopularniejszą audycją radiową w przedwojennej Polsce i jedną z najpopularniejszych w całej historii Polskiego Radio (ponad 6 milionów stałych słuchaczy).

W roli Szczepcia Wajda wystąpił też w trzech filmach: Będzie lepiej (1936), Włóczęgi (1939) i Serce batiara (prawie zakończony ale z powodu wybuchu drugiej wojny światowej negatyw zagubiony, tylko kilka zdjęć zachowało się).

Po wojnie Wajda pracował w redakcji rozrywki Polskiego Radia (m.in. z Jeremim Przyborą). Zajmował się głównie transmisjami radiowymi z występów cyrkowych, organizowanych dla robotników w zakładach pracy^[1].

Jego żoną była artystka estradowa Mira Grelichowska.