Ewa Szumańska-Szmorlińska (ur. 20 maja 1921 r. w Warszawie) – polska pisarka, reportażystka, scenarzysta filmowa, autorka słuchowisk radiowych i satyryk.

W czasie II wojny światowej, będąc studentką podziemnego PIST-u została zaprzysiężona jako żołnierz Armii Krajowej. Pod pseudonimem "Wanda II" służyła w grupie nr 6 kontrwywiadu Okręgu Warszawskiego przy Komendzie Głównej ZWZ AK, która zajmowała się rozpracowywaniem osób podejrzanych i ostrzeganiem sprzyjających podziemiu osób trzecich przed donosami. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim. Zadebiutowała jako reportażystka w 1944 r. Była następnie jeńcem stalagu IV-B/H Zeithain.

Po wojnie studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Łódzkim. Uczyła się aktorstwa w studio przy Starym Teatrze w Krakowie, pod koniec lat 40. występowała w teatrach krakowskich, łódzkich i wrocławskich. Debiutowała w prasie w 1947, w radiu w 1948, na scenie w 1953, w literaturze w 1963.

Od 1958 współautorka programu "Studio 202" w Polskim Radio Wrocław; wieloletni współtwórca Programu III Polskiego Radia, znana m.in. z popularnej serii skeczy "Z pamiętnika młodej lekarki". Jest także felietonistką "Tygodnika Powszechnego".

Po wprowadzeniu stanu wojennego została zmuszona do odejścia z Polskiego Radia, gdy "nie wyraziła skruchy" przed komisją weryfikacyjną i kwestionowała kompetencje jej członków do oceny dziennikarzy.

W 1977 otrzymała nagrodę miasta Wrocławia, a w 1999 – nagrodę prezydenta Wrocławia.

W 2007 odmówiła złożenia oświadczenie lustracyjnego; w oświadczeniu przesłanym redakcjom prasowym napisała: "Chcę się w ten sposób pożegnać z moimi słuchaczami, ponieważ nie podpisałam pisemka, które należało podpisać, aby udowodnić, że się nie jest wielbłądzicą".

Autorka powieści, opowiadań, reportaży podróżniczych i felietonów.

Zamężna ze Zbigniewem Szmorlińskim, inżynierem, wykładowcą Politechniki Wrocławskiej. Od 1947 r. mieszka we Wrocławiu.