Jan Józef Szczepański (ur. 12 stycznia 1919 w Warszawie, zm. 20 lutego 2003 w Krakowie) - polski pisarz, reporter, eseista, scenarzysta filmowy i tłumacz, podróżnik. Był prezesem Związku Literatów Polskich i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Z wykształcenia był orientalistą. Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 r., w 1941 r. wstąpił do Związku Jaszczurczego (od 1942 r. - NSZ) i pracował w komórce wywiadu aż do 1943 r., kiedy został żołnierzem AK, w 1944 r. walczył w partyzantce. Temu okresowi poświęcił swoją prozę wojenną: opowieść o wrześniowej klęsce (Polska jesień) i opowiadania partyzanckie (Buty), w których mierzy się krytycznie z legendą "leśnych ludzi". Tematyka wojenna znalazła się też w scenariuszach do filmów Stanisława Różewicza (Westerplatte i Wolne miasto).

Po wojnie związał się z "Tygodnikiem Powszechnym" (w latach 1947-1953 był członkiem redakcji), Był ostatnim prezesem rozwiązanego przez władze stanu wojennego Związku Literatów Polskich (ten okres udokumentował w książce Kadencja). Był zapalonym alpinistą. W 1955 r. przetłumaczył książkę Johna Hunta "Zdobycie Mount Everestu". Jeden z założycieli Polskiego Porozumienia Niepodległościowego.

Tłumaczył na polski m.in. prozę Conrada i Greene’a, Bajki murzyńskie.

Sygnatariusz:

• (1975 r.) Listu 59
• Maj 1981 listu intelektualistów w obronie braci Jerzego i Ryszarda Kowalczyków.

W kwietniu 1997 r. za książkę Jeszcze nie wszystko uhonorowany został Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca.

W 2001 roku został laureatem nagrody literackiej polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego.

Andrzej Werner przypisuje Szczepańskiego do odrębnego nurtu w polskiej literaturze, "programowo odrzucającego ideowe, a już zwłaszcza doktrynalne spory", skupiającego "pisarzy zwróconych ku życiu, ludzkiej rzeczywistości bez pośredniczącej roli idei, nie wysuwających na plan pierwszy swoich sądów, poglądów i postulatów, usuwających się w cień, by uwypuklić to, co istnieje niezależnie od wyobrażeń podmiotu, obserwujących życie w jego rzeczywistych historycznych wymiarach, by odnaleźć w nim uniwersalne cechy ludzkie, może ślad transcendencji, może tęsknotę za nim".