Głównym tematem twórczości Musseta była miłość. Podejmował go w wielu swych utworach, do których zaliczyć należy komedie Kaprysy Marianny (1833), Fantazjo (1833), Nie igra się z miłością (1834), dramat szekspirowski Lorenzaccio (1834). Był również autorem nowel, m. in. Dzieje białego kosa (1852), Muszka (1853) oraz esejów krytycznoliterackich.