W 1930 został członkiem PEN Clubu, a w 1932 ZLP. W okresie drugiej wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu. Po wojnie został skierowany na Pomorze Zachodnie, gdzie pełnił funkcję kuratora Szczecińskiego Okręgu Szkolnego. Pracował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie podjął obowiązki reorganizatora katedry anglistyki.

W 1923 zadebiutował książką "Ks. Ignacy Skorupka". Jest autorem monografii Człowiek ze Stratfordu, stanowiącej pierwsze polskie opracowanie biografii barda ze Stratford na podstawie materiałów źródłowych. Oprócz pracy nad dziełami Szekspira zajmował się także twórcami Młodej Polski. Jest autorem wielu skryptów i podręczników akademickich. Wydał dwie antologie własnych tłumaczeń poetyckich: Liryka angielska XX w. (1929) i Katoliccy poeci Anglii (1939).