Drozdowski Bohdan (ur. 1931), polski poeta, prozaik, dramaturg, scenarzysta, tłumacz i publicysta.

Podczas wojny był wywieziony do Niemiec. Potem, w Polsce pracował jako robotnik. Od 1952 pracował jako dziennikarz łódzkiej prasy i Polskiego Radia, kończąc studia polonistyczne. Od 1956 do 1959 pełnił funkcję kierownika działu reportażu w "Życiu Literackim". Od 1956 do 1966 był zastępcą redaktora naczelnego czasopisma literackiego "Współczesność", którego w 1966 został red. naczelnym. Od 1966 do 1970 był wicedyrektorem Instytutu Kultury Polskiej w Londynie, od 1972 do 1986 - redaktorem naczelnym "Poezji". Pisał wiersze wyrażające bunt jego generacji.

Twórczość: zbiory wierszy m.in. Jest takie drzewo (1956), Moja Polska (1957), dramaty m.in. Kondukt (wystawienie 1961), Klatka (wystawienie 1962), zebrane w zbiorze Utwory dramatyczne (1968), szkice np. Epoka i reszta (1967), powieści m.in. Arnhem - ciemne światło (1968).