Adam Asnyk, poeta i dramatopisarz, urodził się 11 września 1838 roku w Kaliszu. Studiował w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego w Marymoncie oraz w Akademii Medycznej w Warszawie i we Wrocławiu. Brał udział w powstaniu styczniowym w 1863 roku, członek radykalnego rządu wrześniowego. Od 1870 r. osiadł na stałe w Krakowie. Był związany z obozem galicyjskich demokratów, w latach 1882-94 był redaktorem "Nowej Reformy", posłem na sejm galicyjski . W 1891 roku był inicjatorem i prezesem Tow. Szkoły Ludowej.

Był najpopularniejszym poetą swej epoki, tradycje romantyczne łączył z pozytywistyczną problematyką filozoficzną i społeczną. W swych utworach wyraził nastroje klęski po 1863 r. i sformułował nakaz "przetrwania" w nadziei na "zmartwychwstanie". W dramatach podejmował współczesną tematykę społeczną, polityczną i historyczną. Żywotność zachowały autoironiczne liryki, satyryczne wiersze obyczajowe i polityczne, liryki opiewające Tatry oraz komedia w stylu Musseta "Gałązka heliotropu".