Wojciech Żukrowski (ur. 14 kwietnia 1916 w Krakowie, zm. 26 sierpnia 2000 w Warszawie) – polski prozaik, poeta, reportażysta, eseista, krytyk literacki, scenarzysta filmowy, poseł na Sejm PRL VI, VII, VIII i IX kadencji.

Związany był z miastami, w których mieszkał: Krakowem, Wrocławiem, Katowicami i Warszawą, gdzie mieszkał najdłużej.

W 1936 roku zdał maturę w gimnazjum Zana w Pruszkowie. W tym samym roku zadebiutował na łamach Kuźni Młodych jako prozaik i publicysta. Odbył służbę wojskową we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1937 roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa UJ, zgodnie z życzeniem swego ojca, prawnika i ekonomisty, jednak już w 1938 roku przeniósł się na Wydział Humanistyczny na polonistykę UJ. Po wybuchu wojny kontynuował studia na kompletach prowadzonych w podziemiu. Po wojnie ukończył filologię polską na uniwersytecie we Wrocławiu. Pracę magisterską napisał pod kierunkiem profesora Tadeusza Mikulskiego. Tytuł pracy to: Próba systematyki budowy schematów obrazu batalistycznego. Jako poeta zadebiutował w 1941 na łamach konspiracyjnego Miesięcznika literackiego, którego nakładem opublikował swój zbiór wierszy pod tytułem Rdza. Oprócz powieści, opowiadań i utworów poetyckich, Żukrowski pisał także scenariusze, dialogi do filmów (np. Ogniem i mieczem czy Potop według Henryka Sienkiewicza).