Walery Łoziński (ur. 15 stycznia 1837 w Mikołajowie koło Stryja, zm. 30 stycznia 1861 we Lwowie) - polski pisarz i publicysta.

Pochodził z rodziny drobnoszlacheckiej. Był bratem Władysława, późniejszego historyka i publicysty, a także kuzynem Karola Szajnochy. Uczęszczał do gimnazjum w Samborze, gdzie powstały jego pierwsze wprawki literackie. Za działalność patriotyczną został w 1855 r. wyrzucony ze szkoły z wilczym biletem. Wówczas zaopiekował się nim jego kuzyn, Karol Szajnocha, który znalazł mu posadę w redakcji urzędowej "Gazety Lwowskiej". Później był redaktorem związanym z grupą "Dziennika Literackiego" (pisma dla ludu: "Dzwonek" i "Czytelnia dla Młodzieży"). W marcu 1860 r. zaangażował się w nowy projekt wydawniczy - pismo "Czytelnia Akademicka".